Polis Anons Geçiyordu "Kayıp Çocuk Deplasman Otobüsünde Çıktı"

Tribünden Gelenler bölümünde kalem Emrah Can Topal'da;

Sizinle bir anımı paylaşmak istedim: Sene 2008 yaşım 12, Adana Demirspor son maçlarına çıkıyor. Son maç mersinde mersin idman yurdu ile o maçı yenersek şampiyon olacağız. Ama kader bize gülmedi Mersine mağlup olup şampiyon olamadık ama bir umut daha vardı o da playoftan bir üst lige çıkmak idi.

6 takım vardı 3 maçın 3 ünüde yenen şampiyon olacaktı ve playoflar başladı.Demirspor ilk rakibini eledi ve ikinci rakibinide eledi şampiyonluk için son maç kalmıştı.Maç ise güngören belediye ile idi ve ben bu maça gitmek için can atıyordum. Anneme felan söyledim hayır gidemezsin yaşın daha ufak nasıl gidersin dedi bende dedim ki abilerim orada onları yanlız bırakmak olmaz dedim anneme yalvarıyordum adeta. Annem "HAYIR" dedi ve kapıyı kilitledi.

Bende kafama takmıştım gidecem diye annem otobüslerin ne zaman kalkacağını bilmiyordu "anne" dedim. "Otobüsler kalktı ben mahalleye çıkacam arkadaşlarla oynayacam" dedim ve beklenen an geldi annem kapıyı açtı otobüslerin kalkmasına bir saat var idi.

Direk otobüslerin kalkacağı yere gittim telefon yok ve cebimde iki lira para var.12 yaşımda ilk defa o kadar insanı bir arada görüyordum sayısız otobüsler felan. Sonra bindim bir otobüse başladık gitmeye playof finalinin olduğu yer Konya'ya . Neyse ki bizim mahallede oturan abilerimi gördüm otobüste ve onların yanına geçtim direk . Neyse ben Adana Konya arasını Mersin gibi bir saattir sanıyordum ve yol bitmiyordu otobüste söylenen besteler felan yol altı saatte bitmişti nerden bileyim yolun 6 saat olduğunu yaşım on iki nasıl bileyim .

Neyse Stada vardık polis araması felan derken tüm adana konya'ya toplanmıştı adeta 15 bin kişi gelmiş idi.Biz biliyorduk güngören belediye bizi yenemez kadromuz çok kaliteli idi. Maç başladı herkes can bir ağızla Adana Demirsporu destekliyordu biz ne olup bittiğini anlamadık Demirspor oynayamıyordu ve maçın 89. dakikasında talihsiz bir gol yiyip şampiyonluktan olmuştuk .

Herkes o dönemin Adana Demirspor Başkanı Aytaç Durağa sövüyordu stadyum bir anda savaş alananına döndü. İlk biber gazını daha o zaman yemiştim.Atılan biber gazları felan çevik kuvvet tribüne giremiyordu taraftar yenilgiyi hazmademedi , taraftar sahaya indi çünkü çok rahat yenebileceğimiz bir maçtı . Sonra biber gazından bayılmak üzeriydim stadtan çıktık Sonradan öğrendik ki maç başlamadan masa başında bitirmişlerdi bilmem kaç trilyona .Sonra otobüslere bindik adanaya dönüyoruz saat gece 11 benim evden çıkış saatim sabah 9 evdekilerin benden haberi yok bizim mahalleden gelen abilere dedim annemgili arayın haber verin yanınızda olduğumu annemgili aradılar ve annemgilin dediği ilk laf "Emrah kayıp gördünüz mü ?"  Neyse abiler dedi "Emrah yanımızda konyadan geliyoruz ve oradan bir polis telsizi geçiyor aranan 12 yaşındaki çocuk bulundu Konya'ya maça gitmiş sonra Adana'ya geldim mağlup olmuşuz moralimizde bozuk idi. Eve vardım. Annem ablam ve abimi bir anda uyandırdı ve evde de mağlup olduk.  

Siz sevgi diye Şehrinizi satıp istanbul takımlarını tutun.

BİZ MEMLEKETİMİZİ SATMADIK VE ADANA DEMİRSPOR'U TUTUYORUZ . BURADAN TÜM ŞEHRİNİN TAKIMINI TUTANLARA SELAM OLSUN!!!

Emrah Can Topal








Paylaş:

Adana Demirspor

Doğan Ergezer

Emrah Can Topal

Hatıralar

Köşe Yazarları

tribün anıları

Yorum ekle: